Maikel zwemt met tante, zwembad, douche, ouderen helpen

De uitdaging van tante Mia

De dame in het zwarte badpak is tante Mia (84). Haar hand wordt vastgehouden door neef Maikel, in het dagelijks leven topsportcoach.

Na een dubbele longontsteking en haar mans dood verviel Mia van Doorn van zelfstandig tot hulpbehoevend. Van eigen autootje tot rolstoel met zuurstofflessen in het ziekenhuis. Neef Maikel, die elke week op bezoek kwam, zag haar wegzakken.

Wat zou ze nu willen, vroeg hij. Weer zelfstandig lopen, zonder die flessen, en naar haar broer in Spanje, zei ze. Ze maakten een plan: samen naar de fysiotherapeut, zwemtherapie, traplopen met kleine stapjes. Spanje lonkt. Het gaat weer beter met tante Mia.

Zinzoeker

Voor het gedrukte magazine Volzin maakte ik ongeveer vier jaar lang de Zinzoeker beeldcolumn.

Het thema voor de column is zingeving. Iedere editie zocht ik iemand die iets bijzonders doet voor zijn medemens, de maatschappij, zijn omgeving. Dat kon variëren van een professor die CO2 wil omzetten in energie tot een inwoner van Amsterdam die bijzondere bloemen in de binnenstad probeert uit te zetten, van een advocaat die opkomt voor de rechten van vluchtelingen tot een vrouw die haar nier doneert aan haar beste vriendin.

Al die keren dat ik ging fotograferen ontmoette ik bijzondere mensen. Bijzondere mensen omdat ze omkijken naar de ander.

Aboutaleb, burgemeester Rotterdam, feliciteert meneer van Boven met zijn 100ste verjaardag

Primus inter pares

En weer is er een inwoner van de stad honderd jaar geworden. Verplicht nummer? Niet voor Ahmed Aboutaleb, door Rotterdammers liefkozend ‘burgermeester’ genoemd.

Elke burgemeester moet het doen: je komt binnen in het feestgedruis, een stoel staat reeds voor je klaar, je gaat zitten – ‘Koffie?’ ‘Ja, graag’ – en maakt een praatje met de jubilaris – ‘Zo, dus u was twee toen de Eerste Wereldoorlog begon’. Maar weinigen zijn dan zo volledig ontspannen en nemen zo de tijd, dat laatste vooral, als Aboutaleb. Natuurlijk, hij draagt dat chique pak en die ambtsketen, hij is de eerste, maar hij is toch vooral: een gelijke. Iedereen op deze foto is blij. Niet in de laatste plaats meneer Van Boven zelf: “Hier heb ik 100 jaar op gewacht!”

Avontuur, traditie, ecologie

Kennis en kunde van vroeger inzetten om één van de grotere millieuvraagstukken van vandaag op te lossen. Jorne Langelaan en zijn 2 compangnions, Andreas Lackner en Arjen van der Veen werken hard om hun visie te realiseren.

Ze verbouwden een schip uit 1943, motor er uit, masten en zeilen er op, zeewaardig, gecertificerd. Een vrachtzeilschip, de Tres Hombres. Uniek in de wereld. Met alleen maar de wind en hun zeilen varen ze al 4 jaar de grote oceanen over om ladingen rum, cacao, melasse, hout enz te vervoeren. Noorwegen, Brazlië, Bermuda, Grenada, … Nul % CO2 emissie, schoon en duurzaam. De ervaringen met de Tres Hombres worden ingezet voor hun visie; een hele vloot vrachtschepen op windenergie.

Tres Hombres zeilschip wordt uitgeladen door Jorne Langelaan en companen

Elke ontmoeting was een stukje inzicht in het goede van de mens.

vluchtelingen kamp Amsterdam, advocaat Ursula Weitzel, fotografie Frank Penders

Gemeenschap aan de rafelrand

Ze verdwijnen niet meer geruisloos in de illegaliteit maar organiseren zichzelf in tentenkampen en demonstreren voor hun rechten als mensen. En krijgen hulp van mensen als Ursula.

Eerder deden ze het in onder andere Ter Apel, Den Bosch en Zwolle, nu in Den Haag en Amsterdam-Osdorp (foto). Uitgeprocedeerde asielzoekers uit landen als Soedan, Irak en Somalië, die ‘vrijwillig’ terug moeten naar hun land, vormen een eigen parallelle gemeenschap aan de rafelrand van de Nederlandse. Ze krijgen hulp. Van buurtbewoners. En van Ursula Weitzel, advocate gespecialiseerd in vreemdelingenrecht.

Hier wordt vrije energie geoogst

Waar kijken ze zo aandachtig naar? Wat is die man met die paar draadjes en lampen in hemelsnaam aan het doen?

Vergeet die fossiele, vervuilende energievormen waar we duur voor betalen. We moeten de gratis kosmische straling, de nulpuntenergie, oppikken die overal aanwezig is in het eindeloze elektrische veld waarin we bestaan. Alleen, hoe vang je deze vrije energie? In Hilversum kwamen idealisten en techneuten bijeen voor de ‘Global Energy Breakthrough Movement’. Hier demonstreert Mark Dansie zijn ‘Endless Electric Field Generator’ – een chip die elektronen (stroom) oogst uit zijn omgeving. Het apparaat is nog in ontwikkeling.

Break through Energy movement BAM, nieuwe energie, fotografie Frank Penders
vluchtkerk Den Haag, verwarming wordt geinstalleerd

En de strijd gaat door

Na de tentenkampen kwamen ze terecht in de vluchtkerken. Hier organiseren de uitgeprocedeerde asielzoekers zich en zetten ze hun strijd voort tegen hun illegalenstatus.

In de gekraakte Sacramentskerk in Den Haag houdt Edgar Neo de trap vast voor Kwinten. Edgar behoorde tot de spreekwoordelijke 1%, waar Occupy vorig jaar zijn pijlen op richtte. Hij gaf zijn vermogen weg en probeert nu zijn verantwoordelijkheid te nemen ‘als volger van Jezus’. “Dit land kent een rijke christelijke traditie. Nu het erop aan komt, moeten we niet wegkijken en deze mensen helpen een menswaardig bestaan op te bouwen.”

Engel krijgt lintje

Marijke Plaizier begreep echt niet helemaal waar ze op 26 april de decoratie aan had verdiend. En toen kwam De Harmonie Stolwijk langs om haar, het Wilhelmus spelend, te feliciteren.

Vind je dat iemand tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau moet worden benoemd, dan schrijf je aanbevelingsbrieven. In het geval van Marijke Plaizier – verpleegkundige, pastoraal medewerkster, inzamelaar, buddy, mantelzorgster, cursusgeefster, etc. – hadden die een nogal uitputtend karakter: “warm, respectvol, integer, eindeloos geduldig, prachtmens, mensenmens, staat altijd klaar voor een ander”. En dan heb ik het geluk dat ze ook nog mijn  schoonmoeder is.

Fanfare speelt voor Marijke Plaizier te Stolwijk want Marijke krijgt een lintje
Bibian Mentel, Sailability, zeilen, water, wind, handicap, foto Frank Penders

Sailability, Voor de wind gaan

“Mijn vrienden geloven me nooit!” Mariëtte zit in de zeilboot met Bibian Mentel, gouden medaillewinnares op de paralympische snowboardcross.

Bibian opende zojuist een nieuwe locatie van stichting Sailability. Aangepaste zeilboten, enthousiaste vrijwilligers, wind, Loosdrechtse plassen; avonturiers met beperking kunnen er zeilen. Van hulp met instappen tot les in het luisteren naar de wind. Kijken naar wat wel kan en vrij zijn op het water!

Een meubel met verhaal.

“Er zijn genoeg bomen in de stad om iedereen van meubels te voorzien”. Noodzakelijk gekapte bomen uit Amsterdam worden door Crisow von Schulz behoed voor de palletfabriek en de versnipperraar.

Na het zaagwerk van Crisow is het hout een waardevolle grondstof voor lokale meubelmakers. Zo blijft de CO2 stempel op een meubel klein. “We staan steeds verder van de natuur en deze bomen zijn zo dichtbij, ze hebben een symbolische waarde”. Met het terugkeren van het hout als meubel in een Amsterdams huishouden is de cirkel rond. Minder verspilling, minder transport, minder kosten en vooral een meubel met verhaal.

Stadshout, hout uit de stad voor meubels, zagerij, boomstam, crisow van schulz, foto frank penders
Hartekind, alternatieve elfstedentocht

Papa laat zich niet tegenhouden

Barre schaatstocht, Weissensee, presteren voor je jongste zoon…

Om 6:45 uur zitten twee jongetjes in Nederland voor het computerscherm. Ze speuren naar het rode hart op de muts van hun vader, Martin van Dijken, die zich opmaakt voor een schaatstocht van 200 km op de Weissensee in Oostenrijk. Een prestatie waar zijn jongste zoon Olivier van zal kunnen zeggen: dat was voor mij, ik hoef niet bij de pakken neer te zitten als mijn hart ‘t me moeilijk maakt, papa liet zich ook niet tegenhouden. Van Dijken schaatste om aandacht voor Stichting Hartekind voor kinderen met een aangeboren hartafwijking. Hij volbracht zijn tocht en Olivier is apetrots.

16-10-06 – 18-02-13 Soms wint de aanhouder

In het midden de Iraanse schrijver Parviz Zahedi, links van hem de Nederlandse advocaat Pieter Bogaers.

Deze foto is van 7 september 2007. Zahedi, die Iran ontvluchtte na jaren van gevangenschap, marteling en intimidatie, vecht dan al tweeënhalf jaar om de vluchtelingenstatus waar hij recht op heeft. Die werd hem uiteindelijk op 18 februari 2013 toegekend. Niet in de laatste plaats dankzij Bogaers, die strijd voert tegen het ‘gemene machtsmisbruik’ van de Nederlandse overheid tegen asielzoekers.

Pieter Bogaers in de verdediging te Zwolle, foto frank penders